(1) پس از نورد گرم، ترکیبات غیر فلزی (عمدتا سولفید ها و اکسید ها، و همچنین سیلیکات ها) در داخل فولاد به مقاطع نازک فشرده می شود و منجر به شبیه سازی (interlayer) می شود. Delamination به طور قابل توجهی ویژگی های کششی فولاد را در جهت ضخامت افزایش می دهد و در طول انقباض جوش ممکن است به اشک های interlaminar منجر شود. کرنش محلی ناشی از انقباض جوش اغلب چندین بار از بار فشار نقطه عمل می کند و بسیار بزرگتر از بار ناشی از بار است.
(2) استرس باقی مانده ناشی از خنک کننده یکنواخت. استرس باقی مانده است استرس تعادلی داخلی خود را بدون نیروی خارجی است. بخش های فولاد نورد گرم در بخش های مختلف دارای چنین استرس باقی مانده هستند. اگرچه تنش باقی مانده تعادل خود فاز است، اما تا حدودی بر عملکرد اعضای فولاد تحت تاثیر نیروهای خارجی تأثیر می گذارد. مانند تغییر شکل، ثبات، خستگی و سایر جنبه ها ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند.
(3) نورد گرم نمی تواند دقیقا خواص مکانیکی محصولات را کنترل کند و ساختار و عملکرد محصولات نورد گرم نتوانند یکنواخت باشند. شاخص شدت آن پایین تر از محصولات سخت شده سرد و بالاتر از محصولات کاملا انجماد است. شاخص پلاستیكی بالاتر از محصولات سخت شده سرد و پایین تر از محصولات كاملا گرم شده است.
(4) ضخامت و اندازه محصولات نورد گرم کنترل دشوار است و دقت کنترل نسبتا ضعیف است. ارزش Ra از محصولات نورد گرم به طور کلی 0.5-1.5 میلی متر از محصولات نورد سرد بود. بنابراین، محصولات نورد گرم به طور کلی به عنوان خالی برای نورد سرد استفاده می شود.
